فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت صد و سی و چهارم :
میخواستم کنارش باشم اما سروان نگذاشت. بیرون، روی یکی از صندلی ها نشستم و منتظر ماندم. بیرون که آمد با دادن شماره ی همراهمان به سروان برای پیگیری، از کلانتری خارج شدیم. بلافاصله گوشی هایمان را روشن کرده و داخل ماشین نشستیم. هر دو ساکت بودیم. خیلی کلافه بود. آرام زیر لب پرسیدم.
ـ خوبی؟
دستانش را در هم پیچید و ساکت سربه زیر انداخت. استارت زدم.
ـ درستش میکنم رویا، بهت قول میدم. بهم

لطفا صبر کنید...

م
1انگار حافظش برگشته فقط میلاد بدبختو سرکار گذاشته 😮😠